


Στο βιβλίο αυτό γίνεται μια προσπάθεια να διατυπωθεί μια νέα, ως ένα βαθμό, ερμηνεία της σκέψης του Εφέσιου, κυρίως σε ό,τι αφορά στην κοσμολογία του: παρουσιάζονται νέα στοιχεία, που αντλούνται τόσο από τα ίδια τα αποσπάσματα του Ηρακλείτου όσο και από σχόλια των Αριστοτέλη, Θεοφράστου, Κλήμεντα καθώς και άλλων δοξογράφων της αρχαιότητας, με μια αναφορά και στα ευρήματα από τη μελέτη του Παπύρου του Δερβενίου. Γίνεται επίσης εκτενής αναφορά στα σχόλια και τις αναλύσεις νεότερων μελετητών, ενώ παράλληλα εξετάζονται και τα επιχειρήματα εκείνων που υποστηρίζουν την αντίθετη άποψη.